Zand in de radio
Langs de Baskische kust (ja, daar, met van die lekkere golven waar je ouderwets doorheen kan springen) viel mijn oog ineens op een klein plastic zakje.
Het plastic zakje bleek op elke linkerborst van elke strandwacht te zitten.
Gewoon een doorzichtig simpel plastic zakje.
Met daarin?
De portofoon.
Gewoon simpel.
Gewoon eenvoudig doeltreffend.
Gewoon een plastic zakje om de portofoon te beschermen tegen zand, tegen water.
Zodat ze in elke situatie konden blijven communiceren.
Ja, de portofoon is een cruciaal apparaat als de situatie meer vraagt dan wat die ene strandwacht in z'n eentje direct kan doen.
Zoals op de volgende stranddag bleek toen de strandwacht-op-de-stoel ineens een portugees oorlogsschip aan zag komen drijven.
Het linkerborstzakje bleek buitengewoon belangrijk.
Ik vermoed dat jij deze beeldspraak ook wel herkent en invoelt in de werkelijkheid van jouw team of organisatie.
In veel teams en organisaties zie ik namelijk aan het begin mooie communicatie.
We starten met goede, gerichte en gevoelvolle communicatie over die nieuwe verandering, over het gewenste toekomstbeeld, over de benodigde ontwikkeling.
En dan.
Dan komt de werkelijkheid die kant op.
En in die werkelijkheid zitten ook allerlei overspoelende golven en opspattende zandkorrels die de communicatie verstoren.
Of zelfs stilleggen.
En dan komt het helaas weer aan op wat ik, hier, nu, direct, in m'n eentje, zonder verbinding met anderen kan betekenen.
En dat is voor onze teamontwikkeling of organisatieontwikkeling gewoon niet doeltreffend.
En dat is jammer.
Want dàt er bij de verandering en ontwikkeling daadwerkelijke golven ontstaan en zand opspat, dat is logisch.
Dat is te verwachten.
Dat is gewoon gewoon.
Dus...
Hoe ziet jouw linkerborstzakje eruit?
Hoe bescherm jij met je voeten in de golven en het zand de communicatie over jullie organisatieontwikkeling?
Over de foto: Deze beeldende foto had ik zelf gemaakt willen hebben maar helemaal vergeten natuurlijk. Gelukkig heeft Bruno Curly dat wél gedaan. Ik vond m op Pexels. Bruno bedankt!