Het bruist én het geeft rust!
Hoe is het na je 1e trainingsdag?
"Het bruist al van ideeën"
"Ik zie ineens een bruggetje tussen mijn eerdere ervaringen elders en deze uitdaging hier, dat maakt het stukken overzichtelijker"
"Dit geeft rust en richting"
Jij leest tussen de regels heus wel door wat deze deelnemer na de 1e trainingsdag voelt:
Opluchting.
Zo'n heerlijke combinatie dat het én bruist én rust geeft.
Bestaande bronnen toegankelijk aangeboord worden.
In de goede richting.
Maar hoe komt dat nou?
Hoe ontstaat nou dat gevoel van opluchting?
Hoe is, zogezegd, opluchting te koop?
Tijdens de backstage lunch mogen deelnemers mij alles vragen over 'het hoe en waartoe' van de training. Altijd leuk. Altijd leerzaam. Altijd lachen. Want ja, de deelnemers voelen zich regelmatig beetgenomen doordat de voorbereidingsoefeningen en het intakeformulier niet lukraak blijken te zijn. Juist ontwikkelingsgericht ergens aan toewerken. Waaraan?
Aan opluchting dus.
Dat legde ik tijdens ons desembroodje seranoham met een gepocheerd eitje (en we zaten nog in de zon ook) uit met onderstaand model. De linkerkant met daarop de 'Ladder van bekwaamheid' van Abraham Maslow kent eigenlijk iedereen wel (behalve dat ie Abraham heette dan). Maar meestal zijn we te druk met dat model aan de linkerkant.
Voor de ontwikkeling van je organisatie, team of leiderschap is het model aan de rechterkant veel interessanter. Daar zie je de eenvoudige weergave van de 'Opluchtingen voor ontwikkeling' zoals we die bij Question Value gebruiken. En dus toepassen in de opbouw en oefeningen in de trainingen. En dat merken de deelnemers. Zie maar hoe opgelucht ze zijn.
Er ontstond in ieder geval een wedstrijdje elkaar overtoepen wie in de hele trainingsopbouw de eerste poging kon vinden om hunzelf over de zwarte pijltjes te laten bewegen. Want elk van de zwarte pijltjes is een opluchting voor ontwikkeling. En die hadden ze veel gevoeld. Voor de rest had je er natuurlijk gewoon bij moeten zijn.
En wees opgelucht, dat kan ook.
Welkom.
Over de foto: Deze leuke foto vond ik op Unsplash en is van Stefan Lehner, hulde voor de compositie.
